admin 
لبخندهای اتفاقی نصفهنیمه به قلم فریبا اسدی
یک چهرهی زندگی یعنی هر صبح که آغاز و یک ورق جدید اضافه میشود، یک نفر از میان ما کم میشود؛ انگار بین این اضافه شدن و کم شدن تا همیشه رقابتی تنگاتنگ پا برجاست !
اصلا به اختیار ما نیست این آمدن و رفتنهای پی در پی و بی وقفه ، و نه جای اعتراض به این قانون بی قانونی که نشانه حکمت محض است و روایت عدل .
افسوس که عادت کردهایم خاطرهها را عزیز بداریم و خاطرها را پریشان کنیم!
راستی چرا به چشم نمیآیند همین روزهای خوب میان طلوع تا غروب ، پیش از آن که آغشته شویم به بوی خاک و خاطره ای در امتداد تمام لحظات؟
اما در این بازی عمر تیز پای دونده، هوای نه آفتابی و نه ابری، هنوز هم لبخندهایی اتفاقی و نصفه نیمه بر لب می درخشند که برای چند لحظه آدمی را از خاموشی و خستگی خارج می کند که باید غنیمت دانست.
توصیه میکنیم به مطلب زیر نیز سر بزنید.
